Tuesday, July 14, 2009

హేతువాదం....

హేతువాదులు—4
శ్రీ యెక్కిరాల వేద వ్యాస్--అంతటి మేధావి—‘యుగాంతం’ వ్రాసి, 1999 డిసెంబరు 31న ‘కలియుగాంతం’ అయిపోతుందని చెప్పి—నవ్వులపాలయ్యాడు!
ఇంకొంతమంది వున్నారు—‘కోతి నుంచి మానవుడు పుట్టాట్ట! మీరు (అంటే మనుషులు) యెవరైనా, యెప్పుడైనా, ఇప్పటివరకూ ఒక్క కోతైనా మనిషిగా మారడం చూశారా?’—ఇలాంటి విమర్శలు చేస్తూ వుంటారు!
డార్విన్ చెప్పిన ‘జీవపరిణామ సిద్ధాంతం’ కొన్ని కోట్ల సంవత్సరాలుగా జరుగుతూ వచ్చిన నిజమనీ, యేక కణజీవి నించీ పరిణామం మొదలయ్యింది అనీ వీళ్ళని యెవరు నమ్మించగలరు!
అబ్రహాం టి కోవూర్ అని ఒక డాక్టరు—40 యేళ్ళ క్రితం ఓ బ్యాంకులో ఒక లక్ష డిపాజిట్ చేసి, బహిరంగ సవాలు విసిరారు—యెవరైనా సరే, యేవైనా సరే మహిమలు మా ముందు చూపిస్తే, ఆ లక్ష వెంటనే బహుమతిగా ఇచ్చేస్తాను—అని!
వూరారా ప్రదర్శనలు ఇస్తూ, ‘మహిమలు’ అని అప్పటికి చెప్పుకొనే—విభూతి ప్రసాదించడం, పువ్వులు సృష్టించి ఇవ్వడం, వుంగరాలూ, గొలుసులూ తెప్పించి ఇవ్వడం, ఆత్మలింగం కడుపులోంచి నోట్లోకి తెప్పించి ఇవ్వడం, నాడి కొట్టుకోకుండా ఆపెయ్యడం, భజన చేస్తూ వుంటే దేవుడు కనిపించాడని చెప్పడం, దెయ్యాలూ, భూతాలూ, శకునాలూ—ఇలాంటి వాటి గురించి వివరించి, చేసి చూపించేవారు!
మరి ఇప్పటివరకూ యెవరూ ఆ బహుమతి సొమ్ముని చేజిక్కించుకోలేకపోయారు! ఇంకెక్కడి మహిమలు?
విజయవాడాలోనైతే, ప్రత్యక్షం గా ఓ పాతిక మంది చేత ‘కోకా కోలా—కోకా కోలా’ అంటూ భజన చేయించి, తెల్లవారుఝామయ్యేసరికి అందరూ ఒక రకమైన పూనకం తో వూగుతున్నట్టు వుండగా—వారిని ప్రశ్నిస్తే, ‘నాకు రాముడు కనిపించాడు’ అని కొందరూ, ‘వెంకటేశ్వరడు కనిపించాడు’ అని కొందరూ, ‘సాయి బాబా కనిపించాడు’ అని కొందరూ—ఇలా వాళ్ళకి నచ్చిన దైవాలందరూ తలొకళ్ళూ చెపితే, మేము స్థబ్దం గా విని, తరవాత హాయిగా నవ్వుకున్నాము!
దాదాపు అదే రోజుల్లో డాక్తర్ సమరం ‘మూఢనమ్మకాలు—అసలు నిజాలు’ అనో, ఇంకేదో అలాంటి అర్థం వచ్చే పేరుతో పుస్తకం వ్రాశారు! ఇంకా రోగాలూ, చికిత్సలూ, పథ్యాలూ—ఇలాంటివాటి మీద కూడా పుస్తకాలు వ్రాశారు!
ఇక స్త్రీవాద, హేతువాద రచయిత్రి ముప్పాళ్ళ రంగనాయకమ్మ యేకం గా ‘రామాయణ విష వృక్షం’ వ్రాసి, రామాయణం లో ఒక్క శ్లోకం కూడా హేతువాదానికి నిలబడదు అని నిరూపించింది!
ఈ తరం వాళ్ళకి ఇవేవీ తెలియవు! ఆ పుస్తకాలు కూడా ఇప్పుడు దొరకడం లేదు!
కనీసం ఆ రోజుల్లో ఆ పుస్తకాల ద్వారా ‘మూర్ఖత్వం’ మరింత ప్రబలకుండా తగ్గింది!
ఇప్పుడో! ఇంకా, ఇంకా, ఇంకా—ఇంతింతై, వటుడింతై—అన్నట్టు పెరుగుతోంది!
పెంచుతున్నవారుకూడా—మొహమాటం లేకుండా చెపుతున్నాను—ఓ 30 శాతం మూర్ఖత్వాన్ని బ్రాహ్మణులూ, ఇంకో 30 శాతాన్ని—సినిమావాళ్ళూ, ఇంకో 30 శాతన్ని ఎలక్ట్రానిక్ మీడియా వాళ్ళూ, ఇంకో 5 శాతాన్ని పత్రికలవాళ్ళూ, మిగిలిన 5 శాతాన్ని ఇతరులూ—పెంచుతున్నారు!
మరి ఇంకో ‘కోవూర్’ యెవరైనా, ఇంకో సమరం యెవరైనా, ఇంకో రంగనాయకమ్మ యెవరైనా బయలుదేరితే బాగుండును!
కదా!

Saturday, July 11, 2009

హేతువాదం

హేతువాదులు-3
1971 లో మా డిగ్రీ చదువులు పూర్తయ్యాక, 1972 లో కాన్వొకేషన్ యేర్పాటుచేశారు.
1970 వరకూ, విద్యార్థులకి వైజాగ్ లో యూనివర్సిటీలో కాన్వొకేషన్ నిర్వహించేవారు! ఆ సందర్భం గా నెత్తిమీద నల్లని గుడ్డతో కప్పబడిన స్క్వేర్ అట్టనీ, నల్లని—జడ్జీలు తొడుక్కొనేలాంటి గౌనుల్నీ విద్యార్థులు ధరించవలసివచ్చేది! (ఆ గౌన్లూ అవీ అక్కడే ఆ కాసేపూ అద్దెకి ఇచ్చేవారట!) మా నాన్నగారైతే—‘వీణ్ణి కాన్వొకేషన్ కి యెలా పంపించాలో! అక్కడ గుడ్డల అద్దెలూ అవీ యెలా భరించాలో!’ అని బెంగ పడ్డారు!
ప్రభుత్వం పుణ్యమా అని, మా బ్యాచ్ నించే కాన్వొకేషన్లని ‘వికేంద్రీకరించి’ యెవరి కాలేజీ లో వాళ్ళు నిర్వహించుకోవచ్చు అన్నారు! విద్యార్థులు ధరించడానికి ఒక ‘మెరూన్’ రంగు స్చార్ఫ్—ముక్కోణాకారపు గుడ్డ—దీన్ని వీపు మీద మెడ చుట్టూ ధరించి, ముందుకు లాక్కొని, రెండు కొనలూ ముడివేసుకోవాలన్నమాట—లని కూడా వుచితంగా ఇచ్చే యేర్పాటు చేశారు! దాన్ని యెవరికి వారు ‘ఙ్ఞాపిక’ గా తీసుకెళ్ళిపోవచ్చు! (హమ్మయ్య! అనుకొన్నారు మా నాన్నగారు!)
ఆ రోజున మేమందరం వుత్సాహం గా కాలేజీ కి వెళ్ళాము, స్కార్ఫ్లూ, బేడ్జీలూ ధరించి, ఆడిటోరియం లోకి చేరాము—అంతకు ముందే, బ్యానర్లు ప్రకటించాయి ‘ముఖ్య అతిథి—శ్రీ వేదవ్యాస్—డీన్, ఫ్యాకల్టీ ఆఫ్ ఆర్ట్స్, యే యూ’ అంటూ!
ఇంగ్లీషు మీడియం లో డిగ్రీ అయితే చదివాముగానీ, ‘డీన్’; ‘ఫ్యాకల్టీ’ లాంటి మాటలకి మాకర్థం తెలియదు—ఒకర్నొకరు అడుక్కుంటూ, ఆడిటోరియం లోకి వెళ్ళడానికి ముందు తెలుసుకున్నాము—డీన్ అంటే, మన హెడ్ ఆఫ్ ది డిపార్ట్ మెంట్ లాగ, యూనివర్సిటీలో ఒక పదవి అనీ, ఫ్యాకల్టీ అంటే పాఠాలు చెప్పేవాళ్ళని అలా అంటారనీ!
ఇంకా, లోపల ముందువరసలలో ప్రేక్షకుల కుర్చీలలో కూర్చొని, ‘వీడెవడో వేద వ్యాసుడట! భారతం, భాగవతం చెపుతాడో యేమిటో! యెలా భరించాలిరా బాబూ! అనుకొని, ‘ఆన్! అంతకీ అయితే మన గ్యాస్—‘స్స్ స్స్ స్స్ స్’ అనే సౌండ్ వదలడం వుందిగా! వాడే ఆపేస్తాడు’ అని ఆనందిస్తూ కూర్చొన్నాము!
ముందు మా ప్రిన్సిపల్ గారు అతిథుల్ని ‘వెల్ కం’ చేశారు—‘మిష్టర్ డీన్’—అంటూ! తరవాత, డీన్ గారు ‘మిష్టర్ ప్రిన్సిపల్!’ అనగానే—“అహాన్! ఇలా డెజిగ్నేషన్లతో పిలిచేటప్పుడు ‘మిష్టర్’ వాడచ్చన్నమాట”—అనుకొన్నాము!
పేరు పేరునా అందరినీ పిలిచి, డిగ్రీ సర్టిఫికెట్లని—చక్కగా చుట్టి, సన్నటి రంగు రిబ్బన్లు కట్టి—ప్రదానం చేశారు. తరవాత—వేదవ్యాస్ గారి ‘కీనోట్ అడ్డ్రెస్’ (భారతమా, భాగవతమా…….!) ఉత్సుకతతో మా వెయిటింగ్—ఆయన మామూలుగా మొదలు పెట్టగానే, మా ‘స్స్ స్స్…’ లతో స్వాగతం! ఆయన చెక్కు చెదరలేదు—పైగా,
‘స్స్ స్స్….’ అనే శబ్దం పాములదనీ, వాటిని ‘వాయుభుక్కులు’ అంటారనీ…..ఇలా యేవేవో చెప్పి, అనర్గళంగా వేదాల్లోంచీ, పురాణాలలోంచీ, ఉపనిషత్తుల్లోంచీ శ్లోకాలు వుదహరిస్తూ, మాట్లాడుతూంటే—చెపితే నమ్మరు—పిన్ డ్రాప్ సైలెన్స్! అందరూ హిప్నటైజ్ అయిపోయారు!
ఆయన ఆ రోజు చెప్పిన మాటలు ఈ రోజుకీ మా చెవుల్లో మార్మోగుతూ వుంటాయి—‘మనో వేగాన్ని మించినది వేరే లేదు—రాబోయే కాలం లో, యుద్ధాలు ఆయుధాలతో కాదు—మనస్సులతో జరుగుతాయి—అవి మేథోయుద్ధాలు! మనస్సు కన్నా పవర్ ఫుల్ ఆయుధం వేరేదీ లేదు……….’ ఇలా చెప్పుకు పోయారు!
…..ఇంకా వుంది!

Friday, July 10, 2009

మరో రకం.....

హేతువాదులు-2
(నిన్న వ్రాసిన నా టపా మీద వచ్చిన కామెంట్లు చదివి, ‘ఆహా! ఇంకో నాలుగు టపాలకి మెటీరియల్ దొరికింది!’ అన్న ఆనందం తో మళ్ళీ రెండో టపా వ్రాస్తున్నాను—చదవండి మరి!)
మాకో హిందీ మేష్టారు వుండేవారు. (ఇప్పుడింకా వున్నారనుకోను). శ్రీ ఫ్రాన్సిస్ గారు! ఆయన బై బర్త్ క్రిస్తియన్. అయినా, పురాణాలూ, ఉపనిషత్తులూ, అవీ, ఇవీ చదివేశాడు! పచ్చటి శరీరం, సన్నగా ఓ ఆరడుగులు పొడుగూ, చక్కటి పంచె కట్టూ, పనసతొనరంగు తో ఆ రోజుల్లో వచ్చే సిల్కు షర్టూ (పొడుగు చేతులూ, రోల్డ్ గోల్డ్ కఫ్ లింక్సూ, బొత్తాలూ వుండేవి!) వేసుకొని, వూచలా నడిచేవాడు. చేతిలో ఓ చిన్న గుడ్డ సంచీ! దాంట్లో పుస్తకాలూ!)
ఆయన పరిశోధించి, కనుక్కున్న విషయం గా అందరికీ చెప్పేవాడు—క్రీస్తూ, కృష్ణుడు ఒకడే అని! క్రీస్తు తన శిష్యులచేత ‘యఙ్ఞం’ చేయించాడని! (అన్న ఎన్ టీ ఆర్ లాగ ఆయన కూడా ‘యఙ్ఞం’ అండానికి ‘యగ్నం’ అనేవాడు! అదే పేరు తను వ్రాసిన పుస్తకానికీ పెట్టాడు!)
‘అనన్యస్చింతయం తోమా’ అన్న గీతావాక్యాన్ని వుదహరించి ‘క్రీస్తు తన శిష్యుడు తోమా తో ‘నువ్వూ యేమీ ఆలోచించకు! పరమతాన్ని వదిలెయ్యి! నా మతాన్నే అనుసరించు! పరమతాలు భయావహాలు!’ అని చెప్పాడని బోధించేవాడు!
వుద్యోగాన్ని గాలికొదిలేసి, చేతులో గుడ్డ సంచి తో తన ‘యగ్నం’ పుస్తకాన్ని చెత్తో పట్టుకొని, వీధులు తిరిగేవాడు—కొనండి కొనండి అంటూ!
కానీ ఆయన మేధావి! యెవరైనా యెదైనా వాదనకి దిగితే, వేదాల్లోంచి, పురాణాల్లోంచీ, ఉపనిషత్తుల్లోంచీ శ్లోకాలు వుదహరిస్తూ, అనర్గళం గా వాదించి, ‘ఓహ్!’ అనిపించేవాడు!
మరి హేతువాదులూ, ఆస్థికులూ ఈయన్ని యేమంటారు?

Thursday, July 9, 2009

సూడో.....

హేతువాదులు!
మా ఫ్రెండు ఒకతను వుండేవాడు—ఇప్పుడూ వుండే వుంటాడు—అంటే, మాకు బాగా తెలిసిన మా వూరి అమ్మాయిని, (పెద్దలు కుదిర్చిన సంబంధమే) పెళ్ళి చేసుకొని, మాకు ఫ్రెండు అయ్యాడ—‘వటకాళేశ్వరుడు‘ అని!
వాళ్ళ పెళ్ళి యెలా జరిగిందనుకున్నారు?—విజయవాడలో నాస్తిక కేంద్రం లో, డాక్టరు సమరం గారూ, ఇతర నాస్తికుల, హేతువాదుల సమక్షం లో, కూరగాయల దండలు మార్చుకొని!
వాళ్ళది యేలూరు దగ్గర యేదో వూరు—అక్కడ ఓ వట వృక్షం క్రింద ఓ శివలింగం ‘కాళేశ్వరుడు’ పేర వుండేదట! (వట వృక్షం అంటే రావి చెట్టేనా?!) అందుకని అతనికి ‘వటకాళేశ్వరుడు’ అని పేరు పెట్టారట! క్లాసు పిల్లలు, ‘ఒరే వటా!’ అనో, ‘ఒరే వట్టా!’ అనో పిలిచేవారు(ట)! పెద్దవాళ్ళైతే, ‘ఒరే వట్టూ’ అనేవారట! ‘నేను చిన్నప్పటినించీ నాస్తికుణ్ణి, హేతువాదిని! అందుకని నన్నెవరెలా పిలిచినా, నాకేమీ వూడదుగా!’ అనేవాడు!
సరే, పెళ్ళయ్యాక, ఆ అమ్మాయి కాపురానికి వెళ్ళాక (అతని వుద్యోగం యేలూరు లో కాబట్టి, ఓ బొమ్మరిల్లు లాంటి యిల్లు అద్దెకి తీసుకొని, ‘చిలకపచ్చ కాపురం’ మొదలు పెట్టారు!
ఓ ఆర్నెల్ల తరవాత, ఆ అమ్మాయి యెవరిదో పెళ్ళికో, మరే కారణంతోనో మా వూరు వచ్చినప్పుడు, ‘అదేంటో అన్నయ్యా! ఆయనకి నిలకడ లేదు! చాలా భయం గా వుంటుంది!’ అని వాపోయింది! సంగతేమిటని ఆరా తీస్తే, అంత నాస్తికుడూ, రోజు రెండు పూట్లా సంధ్యావందనం చేస్తాడట! పోనీలే, బ్రాహ్మణ పుటక కదా, ఫర్వాలేదు అనుకొంటే, ఈ యోగా అనీ, ఆ యోగా అనీ, రకరకాల చేష్టలు చేశేవాడట!
ఆ మర్నాడెప్పుడో ఆయన కూడా రాగానే, ‘బావగారూ! యేమిటి—యోగాలేవో చేస్తున్నారట—కాస్త మాక్కూడా నేర్ప కూడదూ?’ అని సరదాగా పలకరించాను.
‘అవీ—గురువు ముఖతహా వుపదేశం పొందాలండి!’ అని చెప్పి, నాకు ఫలానా బాబాగారు వుపదేశం చేశారు—అసలు యేమిటంటే, మనకి ఒక అక్షరం, ‘ఓం’, ‘హ్రీం’, ‘శ్రీం’, ‘క్లీం’—లాంటిదొకటి చెవిలో వుపడేశిస్తారన్నమాట! దాన్ని, మనం మన దృష్టి భౄ మధ్యంలో వుంచి, ఆ అక్షరాన్ని పదే పదే మనసులోనే వుచ్చరించుకుంటూ వుంటే, కాసేపటికి ఓ దివ్యానందం కలుగుతుంది!’ అన్నాడు!
నేను సరదాగా, ‘అసలు మనదారిని మనం హాయిగా వుండక, ఈ బాధంతా యెందుకు?’ అంటే, ‘ఈ యోగా చెయ్యగానే, మనసుకి యెక్కడలేని ప్రశాంతత వస్తుంది! హాయిగా వుంటుంది. యేవిధమైన వత్తిడులూ, టెన్షన్లూ వుండవు!’ అన్నాడు!
‘అయ్యా! మీకేమి టెన్షన్లు వున్నాయి? మీరు చేసేది స్కూల్లో వుపాధ్యాయులుగా! కేర్ ఫ్రీ జాబ్! మరి బ్యాంకులో పదిమందికి ఒకేసారి సమాధానం చెపుతూ, అందరినీ సంతృప్తిపరచడానికి నేను యెంత టెన్షన్ పడాలి? అయినా, అలాంటి పరిస్థితి వస్తే, ఆ చోటు నించి కొంత దూరం వెళ్ళి, ఒక సిగరెట్టు వెలిగించుకొని, ఓ దమ్ములాగి చిటిక వెయ్యగానే, యెంత టెన్షనైనా దూరమయిపోతుంది నాకు! దీని కోసం, గంటలతరబడి యోగాలూ, వుప్పుదేశాలూ యెందుకండీ!’ అని కాస్త గడ్డి పెట్టాను!
‘అబ్బే! మీరు తక్కువగా అంచనా వేస్తున్నారు! మహేష్ యోగి శిష్యులు గాలిలో యెగురుతున్నారు తెలుసా!’ అన్నాడు.
‘వాడి శిష్యుల గొడవెందుకు—వాడు గాలిలో యెగరగలడా? గలిగితే, పధ్నాలుగో యెన్నో ‘రోల్స్ రాయిస్’ కార్లు యెందుకు? ప్రైవేటు జట్ విమానమెందుకు? జనాలు వెర్రివాళ్ళా? వాడి శిష్యులు వాడిని మించిన వాళ్ళా? అయితే ఒక్కణ్ణైనా యెగురుకుంటూ ఇండియాకి రమ్మనండి!’ అనేసరికి ఇక నోరెత్తలేదు!
మూడేళ్ళు తిరిగేసరికి, పాపం ఆ అమ్మాయి తన బీ యే డిగ్రీతో వేరే వూళ్ళో ఓ కాన్వెంట్ లో టీచరు వుద్యోగం చూసుకొని, వొంటరి జీవితానికి అలవాటు పడింది!
మరి ‘వట్టు’ యేమయ్యాడో—అప్పటినించీ మాకు తెలీదు!

Sunday, July 5, 2009

తెలుగు పేర్లు

మన ఆంధ్ర సంగతో!
కేంద్రం నించి ముష్టి యెత్తుకోవలసిన వాటి సంగతి సరే! మన ఎం పీ లు అందుకు పనికి రారు అని మరోసారి నిరూపణ అయిపోయింది కదా!
కనీసం మన రాష్ట్రం లో, కేంద్రం దాతృత్వం తో అవసరం లేని పనులు చెయ్యడానికి మన రెండొందల పైచిలుకు మెజారిటీ వున్న ఎం ఎల్ యే లు యేమైనా చెయ్యచ్చుకదా? వాళ్ళకి మిగిలిన ప్రతిపక్ష ఎం ఎల్ యే లు కూడా మద్దతు ఇస్తారుగా?
ఉదాహరణకి ‘శ్రీ గిరి శ్రీ పతి దేవస్థానం’ అని మార్చడం, (ఆ వూళ్ళ పేర్లు మార్చగల ధైర్యం వుంటే ఇంకా మంచిది!), హైదరాబాదు ని భాగ్య నగరం అని మార్చడం, బెజవాడ, రాజమహేంద్రి—ఇలా పేర్లు మార్చడం—ఇలాంటివి చెయ్యచ్చు కదా—మన తెలుగుదనం వుట్టిపడేలా!
ఆలోచించండి!

Tuesday, June 30, 2009

ఆరంభ శూరులు

తెలుగోడి గోడు!
భారద్దేశం లో హిందీ తరవాత అధిక సంఖ్యాకులు మాట్లాడే భాష, ఇప్పటికీ తెలుగేనట!
ఈ విషయం ఇంగ్లీషు వాళ్ళే ఆ రోజుల్లోనే గుర్తించారు (ట). అందుకే నాణాల మీద ఇంగ్లీషు, హిందీ తరవాత తెలుగులోనే ‘ఒక అణా, ఒక రూపాయి’ ఇలా ముద్రించేవారు (ట)!
మరిప్పుడో?
మనకెంత గోరోజనమంటే, మనక్కావలసింది మనం అడగడం కూడా మనకి ‘అడుక్కోవడం’ క్రింద లెఖ్ఖ! దీనికి మనకి ‘ప్రిస్టేజి కొశ్చను’!
‘పాపం తెలుగు వాళ్ళకి ఫలానాది ఇవ్వండర్రా!’ అని ఓ కన్నడ మొయిలీనో, మళయాళ వయలారో, ఇటాలియన్ సోనియాకి సిఫార్సు చేస్తే, ఆవిడ పంజాబీ మన్మోహన్ కి చెపితే, ఆయన బీహారీ లాలూకో, తమిళ చిదంబరానికో మరాఠా శరద్ పవార్ కో చెప్పి, యెంతో కొంత విదిలించమనేవారు!
మరి 38 శాతమో యెంతో వోట్లతోనే తొంబలుగా ఎం పీలని పంపించినా, మనకి దక్కుతున్నదేమిటి?
‘రైల్వే బడ్జెట్ లో అన్యాయం జరిగింది’ ‘బడ్జెట్ లో మనకి అన్యాయం జరిగింది’ అని గంభీర సన్నాయి నొక్కులు—మన ముఖ్య మంత్రిగారి చేత!
మరి ఆరంభ శూరులు అంటే అనరూ!

Monday, June 8, 2009

ఇంగ్లీషు భాష

ఆంగ్లం లో పదిలక్షలో పదం.....
ఇంగ్లీషు భాషలోకి ప్రతీ 98 నిమిషాలకీ ఒకటీ, రోజుకి కనీసం 15 పదాలు వచ్చి చేరతాయట! ఇప్పటికి ఆ భాషలో 9,99,999 పదాలు కొత్తవీ పాతవీ వుండగా, ఇప్పుడు 10 లక్షలో పదం కోసం తీవ్ర పోటీ నెలకొందట-- 'గ్లోబల్ లాంగ్వేజ్ మానిటర్ ' ప్రకటించిన ప్రకారం-- 1. ఒబామామానియా; 2.ఆక్టోమాం; 3.ఫైనాన్షియల్ సునామీ; 4. చికొనామిక్స్; 5. బ్యాంగ్ స్టర్స్; 6. జయహో; 7. స్లం డాగ్; 8. కడ్డిస్ -- ఈ పదాల మధ్య తీవ్ర పోటీ నెలకొందట! మరి ఆ గౌరవం యే పదానికి దక్కుతుందో!