......సం రక్షణ

‘………….గ్రామయాత్ర’

మొన్న ఆదివారం సాయంత్రం యేమీ తోచక రోడ్డుపక్కన నిలబడితే, అక్కడ ఓ కులం వాళ్ళు కట్టించుకున్న వెంకటేశ్వర స్వామి గుడి ముందు దాదాపు టాటా ఏస్ వాన్ అంత సైజులోనేవున్న ఒక వాన్ ఆగి వుంది.  


రోడ్డుమీద సైకిళ్ళపై వెళుతున్న నలుగురైదుగురు (తొమ్మిదో, పదో తరగతి) ఆడపిల్లలు(—నవ్వుతూ తుళ్ళుతూ వెళుతూండడం వారి వయసులో సహజం!) వాళ్ళ వ్యాఖ్యలు నా చెవిని పడ్డాయి.  


(వాళ్ళు చదువుతున్న స్కూలు లోని--వాళ్ళ సబ్జెక్ట్ లో బోధించే వాళ్ళ దగ్గరే--‘ట్యూషన్’ చెప్పించుకోడం ఈ రోజుల్లో తప్పనిసరి!)  


వ్యానుకోపక్కని మేస్తున్న గేదెని చూసి “యేమే! ఇవాళ ‘గేదెగ్రామ యాత్రేమోనే!’” అందో అమ్మాయి. 


మిగిలినవాళ్ళు గొల్లున నవ్వారు.  


ఇంకో అమ్మాయి, ఆ వ్యాను ముందున్న ఓ పందినీ, పిల్లల్నీ గమనించి, “కాదే! ‘పందిగ్రామ యాత్రనుకుంటా!’” అంది. ఇకవాళ్ళ నవ్వులకి కంట్రోలు వుంటుందా!  


కొన్ని సంస్థలు, నిర్వాహకులు మన హిందూ ఆచారవ్యవహారాలనీ, నమ్మకాల్నీ, సాంప్రదాయాల్నీ యెలా భ్రష్టుపట్టించి, కౄరమైన పరిహాసాలాడుతున్నాయో (రో) గమనించారా?  


(ఇది నా ‘క్యామెడీ చానెల్’ లో వ్రాద్దామనుకొన్నాను! కానీ నేనింకా పరిహసిస్తున్నాననుకొంటారేమోనని భయపడ్డాను!)

గో సంరక్షణ

'గోగ్రామయాత్ర'

మొన్నటి విజయదశమి పర్వదినాన, ఉత్తరభారతం లోని 'కురుక్షేత్ర' నుండి, 108 రోజులలో దాదాపు 20 వేల కిలోమీటర్లు ప్రయాణం చేసి 17 జనవరి 2010 న 'నాగపూర్' చేరుకొనేలా ఓ మహానుభావుడు ఓ యాత్ర బయలుదేరదీశాడట--"సత్యము, శివము, సుందరము" అనే లక్ష్యాలను ముందుంచుకొని, 'విశ్వమంగళ గో-గ్రామ యాత్ర' ప్రారంభించబడిందట.  


దీనికి సంకల్పం, గోకర్ణపీఠాధిపతి శ్రీ రామచంద్రపూరమఠం శంకరాచార్యులు పూజ్యశ్రీ రాఘవేశ్వర భారతీ మహాస్వామీజీ అట.  


లక్ష్యము :  


1. గోమాతను జాతీయ ప్రాణిగా ప్రకటించాలి.  
2. గో వంశ రక్షణ కొరకు కేంద్ర ప్రభుత్వం కఠిన చట్టం చేయాలి.  
3. వ్యవసాయం మరియు రైతుల సంక్షేమం కొరకు ప్రతి గ్రామం లో గోమాతను సం రక్షించి పోషించాలి.  
4. భారతదేశం లో గో సంరక్షణను కోరుతూ, గౌ. రాష్ట్రపతిగారికి ప్రపంచములోనే అతిపెద్ద సంతకాల సేకరణ ఉద్యమము ద్వారా 50 కోట్ల సంతకాలతో వినతి పత్రం సమర్పించాలి.  
5. సేంద్రియ ఎరువులతో చేస్తున్న వ్యవసాయాన్ని ప్రభుత్వం ప్రోత్సహించాలి.  
6. పట్టణాలలో గో సంరక్షణ కేంద్రాలు, గ్రామాలలో గో ప్రేమీ కుటుంబాలను ప్రోత్సహించాలి.  


చక్కని, ఉదాత్తమైన ఆశయాలు.  


దీనికోసం, సంపూర్ణ భారతదేశం లోని 6 లక్షల గ్రామాలకి వెళ్ళి, కుల, మత, వయస్సు, లింగభేదము, పేదరిక, ఉద్యోగము, చదువు, నిరక్షరాస్యత మొదలైన భేదభావాలు కనపరచకుండా, (యాత్రని పూర్తి చెయ్యాలట).  


ఇంతకీ ఈ పేరుతో జరుగుతున్నదేమిటి?  


1. అసలు యాత్ర ఉత్తరభారతం లోనే జరుగుతూండగా, వివిధ రాష్ట్రాలకీ, "కురుక్షేత్రం లో తయారుచెయ్యబడ్డ 'శ్రీ కృష్ణుడి' విగ్రహాలు" పంపించారట.  


2. ఆయా రాష్ట్రాల్లో మళ్ళీ పధ్ధెనిమిది నించి నూట యెనిమిది 'రధాలని' (టాటా యేస్ వంటి వాహనాలని) వెనక తొట్లో శ్రీ కృష్ణ విగ్రహాలని వుంచి, ప్రతీ గ్రామంలో తిప్పడానికి, మండలాలవారీగా తారీఖులతో కార్యక్రమాలు ప్రకటించారు.  


3. ఆయా గ్రామాల్లో 'కట్టించబడిన' 'స్వాముల' గుళ్ళముందు ఆ రథాలని ఆయా తేదీల్లో నిలిపి, (కార్తీక మాస సందర్భం గా ఆ గుళ్ళకి వచ్చే) 'భక్తులని' చైతన్యవంతం చేస్తారట!  


మావూళ్ళో నేను చూసిన 'గోగ్రామయాత్ర' ఇలా జరిగింది.  


ఓ కులం వాళ్ళు కట్టించుకున్న 'శ్రీ వేంకటేశ్వర స్వామి' గుడి ముందు ఆ 'రథం' ఆగింది.  


అంతకుముందే ఆ గుడికి రోజూ వచ్చే 'భక్తుల్ని '--ఒకాయన మైకు లో హెచ్చరిస్తున్నాడు--'యెవరూ గుడికి ప్రదక్షిణాలు చెయ్యద్దు; గంటలు కొట్టద్దు; ధ్వజ స్థంభం ముందు దీపాలు వెలిగించద్దు--మనం ఇవాళ ఓ ప్రత్యేక సందర్భం లో ఇక్కడికి వచ్చాం! మేము చెప్పేవరకూ ఇవన్నీ యెవరూ చెయ్యద్దు--చేసినా ఫలితం వుండదు' అంటూ!  


ఇంకొకాయన మైక్ అందుకొని, 'గోవు' గురించి 'చాలా' చెప్పాడు--ఈ రోజుల్లో గోవులు లేవు--జెర్సీ ఆవులు వున్నా అవి పూజార్హం కాదు--మూపురం వున్న ఆవులే గోవులు--అలాంటి గోవుకోసం అన్వేషణ జరిపితే, ఇక్కడకి మూడు కిలోమీటర్ల దూరం లో ఒకే ఒక చోట ఆ గోవు దొరికింది--దాన్ని తోలుకు వస్తున్నారు ఇక్కడికి--అది వచ్చాక మన కార్యక్రమం ప్రారంభిద్దాం--(ఈ లోపల కురుక్షేత్రం నుంచి బయలుదేరిన యాత్ర, కృష్ణ విగ్రహాలు, మన జిల్లాలో యెవరు యెన్ని రథాలు పంపించారు--ఇలా చెప్పుకు పోతున్నాడు!)  


తరవాతేమయిందో, 'మీరందరూ ఒక్కొక్కళ్ళూ గుడిబయట వున్న వాను కి ప్రదక్షిణం చేసెయ్యండి--అందులో వున్న గోపాలుడు, శ్రీ కృష్ణ పరమాత్మ మిమ్మల్నీ, మీ గ్రామం లోని గోవుల్నీ అనుగ్రహిస్తాడు--తోసుకోకండి, అయిపోయాక లోపలకి వచ్చి, ప్రసాదాలు తీసుకుని మరీ వెళ్ళండీ అని చెప్పి, 'ఓం గోమాత్రే నమహ్' అంటూ చ్హాంట్ అందుకున్నాడు.  


వాన్ చుట్టూ ప్రదక్షిణాలు మొదలై, సగం మంది పూర్తి చేసి, గుళ్ళో ప్రసాదాలకోసం తోసుకుంటున్నారు.  


అంతలో వచ్చారు--(యవరూ? తాతా? అని అడగకండి!)--గోవునీ, గోవత్సాన్నీ తోలుకొంటూ ఇద్దరు మనుషులు--3 కిలోమీటర్ల దూరం నించీ!  


మిగిలిన సగం మంది భక్తులూ వెంటనే, వాన్ ని వదిలేసి, గోవుకి ప్రదక్షిణాలు చేసేస్తూంటే, ప్రసాదాలు తిన్నవాళ్ళు మళ్ళీ బయటికి వచ్చి ప్రదక్షిణాలు మొదలెట్టారు గోవు/వత్సం చుట్టూ!  


యెట్టకేలకు తతంగం పూర్తయి, అందరూ సద్దుమణిగారు--వాన్ వెళ్ళిపోయింది--ఇంకో గుడికో, గ్రామానికో!  


కొసమెరుపేమిటంటే--50 కోట్ల సంతకాల మాటెవరికీ ఙ్ఞాపకం లేదు; యెవరూ అడగలేదు, పెట్టలేదు!  


మహజరు రాష్ట్రపతికి అందుతుందా, ఆవిడ నవ్వుతారా--సీరియస్ గా తీసుకుంటారా, గోవు ప్రత్యేక ప్రాణి అవుతుందా, చట్టం చెయ్యబడుతుందా, '....కేంద్రాలూ', '.....కుటుంబాలూ యేర్పడతాయా?  


వీటన్నిటికీ సమాధానం--వెండితెరపై!

పూజలు

పుష్పాలు

.....అవే 'మన్మధ బాణాలు'! 


'చూత, కేతకీ........' మొదలైన పుష్పాలని యే పుష్ప బాణాన్ని యే సందర్భం లో యెవరి మీద మన్మధుడు ప్రయోగిస్తాడో కూడా మన కవులు వ్రాశారు. ఈ పువ్వులనే స్త్రీలు తమ సిగలో తురుముకుంటారు! మరందుకే గదా వాటిని మన్మధ బాణాలన్నది!


ఈ పుష్పాలు కాకుండా దేవుని పూజలకి కొన్ని ప్రత్యేకించారు--ఆయా దేవుళ్ళ ప్రీతి ప్రకారం. వీటిని స్త్రీలు సిగల్లో తురుముకోరు! అవన్నీ మన దృష్టిలో సువాసనలేని పూలు. కామవికారాలు కలిగించని పూలు. దేవుళ్ళని పూజించడం లో మన వుద్దేశ్యం వాళ్ళకి కామవికారాలు కలిగించాలని కాదు కదా? అవన్నీ అనవసరం, నేను ఆ సువాసన పూలే పూజ చేస్తాను అని యెవరైనా అంటే, వాళ్ళకో నమస్కారం!  


విచిత్రమేమిటంటే, ఇప్పుడు 'మన్మధ బాణాలతో' దేవుళ్ళని అలంకరిస్తున్నారు--పుష్ప యాగాలు చేసేస్తున్నారు!  


పండగ వచ్చినా, కార్తీకం లాంటి కొన్ని ప్రత్యేక మాసాల్లోనూ, స్త్రీలు అలంకరించుకునే మల్లెలూ, కనకాంబరాలూ, చామంతులూ, రోజాలూ మొదలైన వాటి ధర ఆకాశం పైకి యెక్కి కూర్చొంటోంది! కారణం--జనాలు వేలం వెర్రిగా కొన్నైనా ఈ పూలు కొని, దేవుళ్ళ నెత్తిమీద పోస్తుండడం! వీళ్ళ పుణ్యం సంగతి దేవుడెరుగు--వ్యాపారులు బాగుపడ్డానికి దోహదం చేస్తోంది ఇది!  


నిజంగా పసుపు గన్నేరు, తెల్ల గన్నేరు, బిళ్ళ గన్నేరు, నాగ మల్లి, మందార, మంకెన, కరవీర, జిల్లేడు లాంటి పువ్వుల్నెవరూ అమ్మడం లేదు--యెవరూ కొనడం లేదు--దేవుళ్ళకి అర్పించడం లేదు! గుళ్ళలో పూజారులు మాత్రం, ఉదయాన్నే స్వాములకీ, అమ్మవార్లకీ వీటితోనే అర్చన ప్రారంభిస్తారు!  


పసుపు గన్నేరు--విష్ణువుకీ, తెల్ల గన్నేరు, బిళ్ళ గన్నేరు అమ్మవార్లకీ, నాగ మల్లి, మందార, మంకెన, కరవీరాలు శివుడికీ, జిల్లేడు గణపతికీ ప్రీతికరమైనవి. ఇక కలవలూ, తామరలూ చెప్పక్కర్లేదు.  


ఒక్క మొగలి పువ్వుకి దేవుళ్ళని పూజించే అర్హత లేదు--బ్రహ్మతరఫున అబధ్ధ సాక్ష్యం చెప్పినందుకు!  


ఇంకా, పొగడ పువ్వుకొక్కదానికే, నేల రాలినా, దేవుడి మస్తకం చేరే అర్హత వుందంటారు! మిగిలిన యే పువ్వుకీ లేదు. (ఇదెందుకో నాకు తెలీదు--తెలిసినవాళ్ళెవరైనా చెపితే సంతోషం.)  


మరి ఈ పుష్ప యాగాలూ, జనాలు నష్టపోవడం, వ్యాపారులు బాగు పడడం, ఇవన్నీ యెందుకు?

పాదాభివందనాలు!

స్వామీజీలకి.....

21-10-2009--రాష్ట్ర అత్యున్నత పోలీసు అధికారి, డీ జీ పీ శ్రీ గిరీష్ కుమార్--ప్రకాశం జిల్లాలో చేవూరు వద్ద అయిదోనెంబరు జాతీయ రహదారిపై వున్న స్వామీజీ రామదూత పాదాలపై పడి సాష్టాంగ నమస్కారం చేశారట!  


ఆయన తన చొక్కా వూడిపోతూండగా, మోకాళ్ళునేలకాంచి, ఆ స్వామీజీ పాదాలపై చేతులూ, తలా ఆనించిన ఫోటో పత్రికల్లో ప్రచురించబడింది!  


ఆ స్వామితోపాటు, అభిషేక పూజల్లో ఇంకా కొంతమంది కూడా పాల్గొన్నారట! వాళ్ళందరికీ యేవో కారణాలుండవచ్చు--కానీ ఈ డీ జీ పీ కేం ఖర్మ రా బాబూ అనీ, అసలు ఈ రామదూత స్వామి యెవడూ? అనుకున్నాను!  


ఆ మర్నాడు పేపర్లో, ఆ స్వామీజీ బండారం బయటపెట్టబడింది--కొంతమందిచే!  


చేవూరులో రామదాసు అనే వ్యక్తి 'రామదూత స్వామి ' గా అవతరించి, సర్వే నెంబరు 883 లోని అటవీ భూమినీ, సర్వే నెంబరు 879 లోని చెరువు పోరంబోకు భూమినీ--దాదాపు 20 యెకరాలు ఆక్రమించి ఆశ్రమం పేరుతో ప్రజలను మోసం చేస్తున్నారట.  


గతం లో ఆ ప్రాంతం లో భిక్షాటన చేసుకునే వ్యక్తి ఈ రోజు దొంగస్వామిగా మారి, ఏ సీ కార్లలో విహరిస్తున్నాడట.  


14-7-2002న అప్పటి అటవీశాఖ మంత్రి ఆయ్యన్న పాత్రుడు ఈ దొంగ స్వామి భూ ఆక్రమణదారుడే అని ప్రకటించారట!  


8-7-2004న రాష్ట్ర అసెంబ్లీలో అప్పటి చిన్న నీటిపారుదల శాఖ మంత్రి చంద్రశేఖర్ దొంగస్వామి భూఆక్రమణ నిజమేనని ప్రకటించారట.  


భూమి తిరిగి స్వాధీనం చేసుకోనందుకు అప్పటి జిల్లా ఇన్ చార్జ్ మంత్రి డి శ్రీనివాస్ అధికారులపై మండిపడ్డారట కూడా!  


వీటన్నిటికీ దోహదం చేసిన అయ్యేయస్, ఐపీయస్ అధికారులెవరో, రాజకీయ నాయకులెవరో, పారిశ్రామికవేత్తలెవరో, ఈ డీజీపీకి ఆయనమీద అంతభక్తి వుండడమెందుకో, దాన్ని ఆయన అలా సిగ్గువిడివి ప్రదర్శించడమెందుకో--యెవరైనా అడిగారా!  


యెన్ని హేతువాద సంఘాలైనా, ఓపీడీఆర్లైనా, కమ్యూనిష్టులైనా--బుద్ధున్నవాళ్ళెవరైనా--ఈ మూర్ఖుల్నీ, వాళ్ళ మూర్ఖత్వాన్నీ పొగొట్టగలరని ఆశించగలమా?

చతుష్షష్ఠి లో.......

భావ వ్యక్తీకరణ కళ

మనిషికే ప్రత్యేకం--మాటలద్వారా, వ్రాతలద్వారా భావ వ్యక్తీకరణ చెయ్యడం!  


వ్యక్తీకరణ సరే--మరి అది యెదుటి వారికి సరిగ్గా అర్థం అవుతుందని హామీ యెక్కడుంది?  


సామాన్యం గా అది వినేవాళ్ళ, చదివే వాళ్ళ 'మానసిక స్థితి' (మూడ్) మీద ఆధారపడి వుంటుంది!  


అలా యెదుటివారికి సరిగ్గా అర్థం అయ్యేలా (మనం యే వుద్దేశ్యంతో మాట్లాడామో అది) చెప్పటాన్ని ఇంగ్లీషులో 'ఆర్ట్ ఆఫ్ కమ్యూనికేషన్' అంటారు.  


నిత్యమూ ప్రజానీకం తో సంపర్కం కలిగి వుండే వుద్యోగాల్లో వున్నవాళ్ళకి ఆయా సంస్థలు వీలైనంత తరచుగా శిక్షణ యేర్పాటు చేస్తాయి. అలాంటి శిక్షణ తరగతుల్లో, కొంతమంది నిపుణులు వచ్చి వీళ్ళకి వుపన్యాసాలిచ్చి, వాళ్ళు సరైన దృక్పథం కలిగి వుండేలా ప్రయత్నిస్తారు.  


నిజంగా వాళ్ళు చెప్పేవన్నీ సామాన్యం గా ప్రతీరోజు మనం చూసేవే, వినేవే--కానీ వాటిని కొత్తకోణంలో ఆవిష్కరిస్తారు--దాంతో సరైన ఫలితాలు సాధిస్తారు!  


అలాంటి వొకాయన చెప్పిన ఈ కథ--మీకోసం!  


కురుక్షేత్ర యుధ్ధం లో దుర్యోధనుడు కూడా మరణించాక, యుధ్ధభూమిలో స్త్రీల ఆర్తనాదాలు విని అశ్వథ్థామ 'నేను అపాండవం చేస్తాను' అని ప్రతిఙ్ఞ పట్టి, ఓ పొడవాటి కరవాలాన్ని చేబూని, రౌద్రంగా బయలుదేరాడట!  


ఈ లోగా, శ్రీ కృష్ణుడు పాండవుల్ని భూమిలో వాళ్ళకి సరిపడా గొయ్యి తవ్వించి, దాన్ని రాతి పలకతో పూడ్చే యేర్పాటు చేసి, దూర్వాస మహర్షి దగ్గరికి వెళ్ళి, 'మహర్షీ! పాండవులకి మీ సాయం కావాలి' అని అర్థించాడట.  


కృష్ణుడి ఠస్సాలు వూహించిన దూర్వాసుడు, 'నువ్వేమి చెప్పినా చేస్తాను కానీ--అబధ్ధం మాత్రం చెప్పను' అన్నాడట.  


దానికి కృష్ణుడు 'యెంతమాట! మీరు నిజమే--నిజం మాత్రమే చెప్పండి చాలు!' అని చెప్పి, ఆయన్ని తీసుకొచ్చి, పాండవులందర్నీ గోతిలో కూర్చోపెట్టి, రాతి పలక మూసేసి, దానిమీద దూర్వాసుణ్ణి కూర్చోపెట్టాడట.  


అంతలోనే రానే వచ్చాడు అశ్వథ్థామ! వచ్చి, 'మహర్షీ! పాండవుల జాడయేమైనా తెలుసునా?' అని ప్రశ్నించాడట!  


దానికి మహర్షి సహజ లక్షణంగా 'పాండవులా! నా ముడ్డి క్రిందున్నారు! చూసుకో!' అన్నాడట!  


పాపం అశ్వథ్థామ, ఇంకా యేమడిగితే ఆయనకి కోపం యెక్కువై యేమి శపిస్తాడో అని భయపడి, వెనుతిరిగి వెళ్ళిపోయాడట!  


ఇలా అడిగేవాడిబట్టీ, చెప్పేవాడి బట్టీ, వాళ్ళ 'మూడ్స్' బట్టీ, నిజాలు అబధ్ధాలుగా, అబధ్ధాలు నిజాలుగా అర్థం అవ్వచ్చు! అదీ 'భావ వ్యక్తీకరణ కళ' అంటే!  


ముఖ్యంగా బ్లాగులు వ్రాసేవాళ్ళకీ, చదివేవాళ్ళకీ ఇది ముఖ్యం అనుకుంటాను నేను!  


మీరేమంటారు?

హేతువాదం.....

హేతువాదులు--16

క్రియలూ, యోగాలూ : --2  


పాణిని అనేవాడు సంస్కృత వ్యాకరణం వ్రాశాడు--దానికి చక్కని భాష్యం వ్రాశాడు పతంజలి--ఇది ప్రజల వాక్శుద్ధి కోసం.  


రోగాలకి చికిత్సల గురించి వ్రాశాడు--చరకాచార్యుడు తన చరక సం హితలో--ఇది ప్రజల ఆయుష్షు పెంచడానికి.  


శరీరం, మనస్సూ శుభ్రంగా వుంచుకోడానికి--యోగ శాస్త్ర భాష్యం వ్రాశాడు పతంజలి.  


చరకుడూ, పతంజలీ ఒకడే అని చాలామందికి తెలియదు!  


ఇక ప్రస్తుతం లో అనేక యోగా లూ, బోళ్ళుమంది యోగా 'గురూ' లూ--త్రికోణ యోగా, చతురస్ర యోగా, పంచముఖ యోగా, అష్టదళ యోగా, పిరమిడ్ యోగా--ఇలా రకరకాల షేపుల్లో అనేక యోగాలు! పాతకాలపు 'కుండలినీ యోగా' లాంటివి యెలాగూ వుండనే వున్నాయి.  


మూలాధార చక్రం నించీ, అనాహత వగైరా చక్రాలద్వారా నిద్రలేపిన కుండలినీ శక్తిని సహస్రారం దాకా చేర్చి, (కపాల) మోక్షం చెందినవాళ్ళెవరైనా వున్నారా?  


ఈ కుండలినీ యోగానికీ, గాయత్రి కీ ముడి పెట్టి, మంగేష్ లాంటివాళ్ళు యేమైనా సాధించారా?  


ఇక ధ్యానం, జపం, తపం ఇలాంటివి కూడా వున్నాయి.  


'ధ్యానం అంటే శ్వాస మీద ధ్యాస' అని చక్కగా నిర్వచించాడో మహానుభావుడు. నిజం. (దీన్నే పూర్వం ప్రాణాయామం అనేవారనుకుంటా!) నిపుణులే చెప్పాలి.  


వీళ్ళు చెప్పేది 'పూర్తిగా శ్వాశ తీసుకొని, కుంభించగలిగినంతసేపు బిగబట్టి, తీసుకోడానికి పట్టిన సమయానికి రెట్టింపు సమయం లో తిరిగి బయటికి వదలాలి' అని. ఇది కేవలం శ్వాసని క్రమబధ్ధీకరించడానికే! మన బుర్రలో తిరుగుతున్న ఆలోచనలని బట్టి శ్వాస క్రియ 'ఇర్రెగ్యులర్' గా వుంటుంది. నిద్రపోవడానికి ముందు ఇలా చేస్తే, శ్వాస క్రమబధ్ధీకరింపడి, చక్కగా నిద్ర పడుతుంది.  


ఆలా అని పిల్లికీ, బిచ్చానికీ ఒకే మంత్రం కాదు.  


ఇప్పుడు 'ఫిజియో థెరపిస్టు 'లు 'ఒకేసారి వేగంగా వూపిరి తీసుకోండి--తీసుకోడానికి పట్టిన సమయం లో సగం సమయం లోనే, నోటి ద్వారా వదలండి' అని చెపుతారు--ఆపరేషన్లు చేయించుకున్నవాళ్ళకి!  


అలా చెయ్యడంవల్ల, ఛాతీలో (వూపిరితిత్తుల్లో) ఇన్ ఫెక్షన్లు రావు! మరి ఇదేమి యోగం? ధ్యానం? ఈ 


యోగాలూ, ధ్యానాలూ--వీటి ప్రచారం--  


ఇవన్నీ యెందుకు?

హేతువాదం.....

హేతువాదులు--15

క్రియలూ, యోగాలూ : --  


శరీరాన్ని మనసునీ మలినాలనించి దూరం గా వుంచుకోడానికి, మన పూర్వీకులు కొన్ని క్రియలూ, యోగాలూ ప్రవేశపెట్టారు.  


క్రియల్లో ముఖ్యమైనవై--జలనేతి, వస్త్రధౌతి. (ఇంకా కొన్ని క్రియలు వున్నాయేమో--నాకు గుర్తు లేదు)  


జలనేతితో మన ముఖ భాగం--నాసిక, శ్వాశనాళం పుర్రెలో ఖాళీగా గాలి నిండి వుండే భాగాలూ (సైనసెస్ వంటివి) శుభ్రం గా వుండడానికి ప్రవేశపెట్టబడింది.  


ఈ క్రియలో, ఒక కొమ్ముచెంబులో నీరు నింపి, వూపిరి బిగబట్టి, ఒక నాసికా రంధ్రం లో ఆ నీటిని పోస్తూ, వూపిరి వదులుతూ రెండో నాసికా రంధ్రం లోంచి బయటికి వెళ్ళేలా చేస్తారు.  


ఇది బాగా సాధన చెయ్యాలి--నీరు పూర్తిగా బయటికిపోకుండా ఒక్కచిన్న చుక్క మిగిలినా, మనం వూపిరి తీసినప్పుడు నేరుగా శ్వాసనాళానికి అడ్డుపడే, వూపిరితిత్తుల్లోకి చేరే ప్రమాదాలు వున్నాయి.  


ఇప్పుడు ఓ యాభైమందో, వందమందో ఒక మీటింగుకో, శిక్షణకో, సెమినార్లకో వచ్చేచోట, నిర్వాహకుల్ని పట్టుకొని, ఒక వుపన్యాసం యేర్పాటు చేయించుకొని, పదిరూపాయలు కూడా చెయ్యని ప్లాస్టిక్ కొమ్ము చెంబుల్ని పాతికా, ముఫ్ఫై రూపాయలకి అమ్ముకుంటున్నారు కొంతమంది యోగా 'గురూ' లు. (పాపం కొంతమంది అన్నట్టు భుక్తి కోసమే!)  


ఇక వస్త్ర ధౌతి అంటే, ఓ రెండంగుళాలు వెడల్పు, పదో పదిహేనో అడుగుల పొడవూ వున్న శుభ్రమైన గుడ్డ పీలికని, ఒక చివర నోటిలో పెట్టుకొని, క్రమంగా మింగుతూ, మొదటి కొస కడుపులోకి వెళ్ళేవరకూ, అక్కడ మూటలా అయ్యేవరకూ మింగుతారు. రెండో చివర నోటి చివర జాగ్రత్తగా పట్టుకొని, నీళ్ళు తాగి, కడుపుని క్రమపధ్ధతిలో కదపడం ద్వారా, జీర్ణాశయాన్నీ, వీలైతే ప్రేవులనీ శుభ్రం చేస్తారు--తరవాత జాగ్రత్తగా ఆ గుడ్డ పీలికని బయటికి లాగేసి, పడేస్తారు!  


'వీటివల్ల నాకు మంచి జరిగింది ' అని ఇంతవరకూ చెప్పినవాళ్ళు లేరు. పోనీ యెవరైనా వీటివల్ల నాకు యెప్పుడూ జలుబు చెయ్యలేదు, నాకు కడుపు నెప్పి రాలేదు అన్నారా అంటే అదీ లేదు!  


నాకు తెలిసిన ఒకాయన స్కూళ్ళలోనూ, కాలేజీల్లోనూ ఈ క్రియల్ని ప్రదర్శిస్తూ వుండేవాడు--ఓ పెద్దాయనెవరో వీటి గురించి వుపన్యాసం దంచాక!  


చాలా రిథమిక్ గా రకరకాల ఆకారాల్లో కడుపుని కదిపేవాడు--సంగీతానికి అనుగుణం గా. ఆహా! మనం కూడా రేపణ్ణించి అలా నేర్చుకొంటే బాగుండును అనిపించేది చూసేవాళ్ళకి!  


ఆయన పాపం యేదో 'ఉదర సంబంధ వ్యాధి ' (అల్సరో, కేన్సరో) తో మరణించాడన్నారు--తరవాత కొన్నేళ్ళకి.  


ఇవన్నీ యెందుకు?